gezondheidszorg

Een badkamer voor daklozen in Gödöllö

Sinds kort douchen ie dames in de daklozenopvang van welzijnsorganisatie forrás in Gödöllő in een gloednieuwe badkamer, hun oude badkamer werd opgeknapt met Wageningse wastafels en badkamertegels.

door Hettie van Nes

WAGENINGEN – “De wastafels komen van installatiebedrijf van den Dikkenberg – Van de Kraats”, vertelt Hans de ong, voorzitter van de Stichting Welzijn Gezondheidsz;org Wageningen – Gödöllö. :Er zijn er geen twee dezelfde, want ze zijn allemaal al eens eerder gebruikt in Wageningse woningen. Het zijn vooral wastafels die mensen uit de Wmo in hun huurwoningen hebben gekregen. al die mensen kort daarna toch moeten verhuizen, moet de wastafel er weer uit en dan is in Nederland het leven ervan eigenlijk voorbij. Maar ze zijn dan nog prima in orde en in Gödöllö kunnen ze heel goed dienst doen.”

07_-_W~2

Foto Hettie van Nes

De Wageningse wastafels werden dus naar Gödöllö vervoerd, samen met een partij badkamertegels van Tegelshop Rothuizen. Plaat­selijke bouwvakkers maak­ten er in twee maanden tijd een nieuwe badkamer van. “Mijn handen jeuken om nu ook met de badkamer voor de mannen aan de slag te gaan”, zegt De Jong. “Die voor de dames was er veel slechter aan toe dan de heren badkamer, maar binnen­kort gaan wie die ook onder handen nemen.

De Stichting Welzijn Ge­zondheidszorg Wageningen – Gödöllö werkt al meer dan twintig jaar in Hongarije. “Toen we begonnen was het vooral een kwestie van spul­len brengen. Tegenwoordig is dat minder vaak nodig, want de mensen hebben hier al veel meer voorzieningen dan twintig jaar geleden. Toch blijft het belangrijk om aan Gödöllö te denken als we in Wageningen spul­len over hebben die we niet meer gebruiken.” Vergele­ken met twintig jaar geleden doet de stichting nu andere dingen, vertelt De Jong. “We denken meer mee met or­ganisaties over hun vragen. En we leren ook veel van de dingen die zij doen. Mensen moeten weer meer voor el­kaar gaan zorgen, maar we weten eigenlijk niet meer hoe dat moet. In Gödöllö zijn .ze het niet anders ge­wend en daar kunnen we in Neder land veel van leren.”

Uit weekkrant de Stad Wageningen: